aanpassen afgesproken hoge kinderalimentatie

Met de moeder van ons kind heb ik afgesproken € 950 kinderalimentatie te betalen. Dit bedrag was toen door de moeder gevraagd en ik heb dat toegezegd omdat ik mij schuldig voelde over de scheiding. Maar het lukt mij niet meer om zoveel te blijven betalen. En ik vraag mij af of het niet teveel is. Want wat kost een kind nu eigenlijk? Hoe moet je dit berekenen?

 

Als je een alimentatieovereenkomst hebt gesloten, ben je verplicht die na te komen. Afhankelijk van het gezinsinkomen en het aantal minderjarige kinderen op het moment van uiteengaan, kost een kind tussen de € 150 (bij een gezinsinkomen van € 1.500 netto of minder) en € 870 (bij een gezinsinkomen van € 6.000 netto of meer). Een alimentatie van € 900 is dus meer dan jullie kind kost. Tabellen hiervoor staan op rechtspraak.nl. De tabellen gelden niet voor uitzonderingssituaties, bijvoorbeeld als jullie kind veel meer kost in verband met bijv. topsport. Bovendien moeten beide ouders in die kosten bijdragen. Het lijkt erop dat er een wanverhouding is tussen wat jullie hebben afgesproken en tot welk bedrag een rechter zou komen. Op zich is die wanverhouding geen reden om de alimentatieovereenkomst aan te passen, als dat bewust is gedaan. Bij het maken van de afspraak kan je namelijk een berekening maken en dan tóch nog een veel hoger bedrag afspreken. Kinderalimentatie moet namelijk (minimaal) voldoen aan de wettelijke maatstaven. Meer mag, minder niet. Maar bij jullie is er geen berekening gemaakt. In dat geval kan je de rechter vragen om een bedrag te laten vaststellen als jullie er samen niet uitkomen.

 

Ingrid Maste

Hillen van Tol
Advocaten Mediators

Kan kind van 12 jaar kiezen waar hij woont?

Onze zoon woont na de scheiding bij zijn moeder. Hij wil al een tijd bij mij wonen, maar daar wil zijn moeder niet aan meewerken. Ze is echt verschrikkelijk. Als hij straks 12 jaar wordt mag hij toch zelf kiezen?

Zolang kinderen minderjarig zijn, beslissen de ouders met gezag en als zij het niet eens zijn, de rechter. Ook als het kind 12 jaar of ouder is. Vaak denken ouders dat het kind zelf mag kiezen als het 12 jaar wordt. Maar dat is dus niet juist. Dit misverstand komt waarschijnlijk voort uit het volgende. Als ouders gaan scheiden en kinderen zijn 12 jaar of ouder, dan worden zij opgeroepen door de rechter om gehoord te worden. Zij mogen dan hun mening geven over de zorgregeling, al dan niet opgenomen in een ouderschapsplan. En als ouders al gescheiden zijn, zoals bij jullie, kunnen kinderen van 12 jaar of ouder ook zelfstandig (dus zonder advocaat) de rechter vragen om een (andere) beslissing. Bijvoorbeeld om meer of minder bij een ouder te zijn, of om wijziging van de hoofdverblijfplaats. Na zo’n brief gaat de rechter vaak in gesprek met beide ouders en soms de Raad voor de Kinderbescherming om te kijken of er een oplossing is. Vaak ligt de oplossing bij de ouders zelf. De verstandhouding tussen ouders is heel belangrijk. Ouders horen elkaar respectvol te behandelen. Zeker in het bijzijn van hun kinderen. Dit maakt het voor kinderen fijn om goed contact met hun allebei te hebben. Ouders moeten zich zo gedragen dat zij hun kind laten zien dat zij het contact met de andere ouder goedkeuren. Dus niet in de auto blijven zitten als je je kind brengt of haalt, maar gewoon aanbellen en de andere ouder begroeten. Meer tips: kijk op www.villapinedo.nl En tot slot: kinderen horen is niet hetzelfde als kinderen gehoorzamen.

Ingrid Maste
Hillen van Tol
Advocaten Mediators

Hoe lang krijg ik partneralimentatie?

Wij zijn 35 jaar getrouwd en nu wordt het tijd om elkaar los te laten. Ik ben 56 jaar en heb altijd voor de (klein)kinderen gezorgd. En nu wil ik wel werken, maar het is lastig voor mij een baan te vinden. Ik hoorde dat ik maar 5 jaar alimentatie krijg omdat onze kinderen al groot zijn. Hoe moet ik het dan redden?

Je hebt recht op partneralimentatie gelijk aan de helft van de duur van jullie huwelijk, met een maximum van 5 jaar. Tenzij de kinderen jong zijn. Dan is het tot het jongste kind 12 jaar is als dat langer duurt dan 5 jaar. Ben je geboren vóór 1970 en ben je langer getrouwd dan 15 jaar én duurt het nog meer dan 10 jaar voordat je AOW krijgt, dan geldt een aparte regeling. Je hebt dan recht op tien jaar partneralimentatie. In jouw geval zou dat betekenen dat je tien jaar alimentatie kan krijgen en dat je daarna een heel jaar moet overbruggen tot je zelf AOW krijgt. Je zal jezelf wel moeten inspannen om eigen inkomen te krijgen. Maar als het echt niet lukt om een betaalde baan te krijgen, geldt er nog een hardheidsclausule. Je kan daar een beroep op doen als de alimentatietermijn bijna afloopt tot maximaal drie maanden nadat het is afgelopen. Je kan natuurlijk ook met je ex een convenant afsluiten waarin je de termijn oprekt totdat je zelf AOW krijgt en wellicht ook een deel van het pensioen. Dat scheelt jullie allebei een dure procedure bij de rechtbank.  De alimentatietermijn gaat pas in als de echtscheiding is ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand. Overigens is er nóg een uitzonderging: als je 15 jaar of langer getrouwd bent geweest, jij ten hoogste 10 jaar jonger bent dan de AOW leeftijd, dan eindigt de alimentatie niet eerder voor je AOW leeftijd. Maar altijd geldt: de langste termijn geldt.

Ingrid Maste
Hillen van Tol
Advocaten Mediators

Wat zijn mijn rechten zonder gezag, of toch gezag?

Ik ben de vader van een 6-jarige zoon die in Nederland is geboren. Ik heb mijn zoon wel erkend, maar nooit gezag geregeld. Inmiddels woont mijn zoon al drie jaar met zijn moeder over de grens in België. Ze zegt te gaan verhuizen naar Portugal en ook dat zij geen toestemming nodig heeft van mij omdat ik geen gezag heb. Ik vind het vreselijk dat mijn kind zo ver weg gaat wonen. Kan ik daar wat tegen doen?

Als je kind in Nederland voor 1 januari 2023 is geboren en je bent niet getrouwd of geen g.p. dan moet je apart het gezag regelen bij de rechtbank. Heb je na die datum erkend, dan heb je automatisch gezag. Door de verhuizing van Nederland naar België is het Belgisch recht van toepassing geworden. Volgens het Belgisch recht heb je automatisch gezag als je je kind hebt erkend. En op grond van het Haags Kinderbeschermingsverdrag blijft het eenmaal gekregen gezag bestaan als het kind weer naar een ander land gaat verhuizen. Dit verdrag geldt ook in België en Portugal. Moeder mag dus niet met jullie zoon verhuizen naar Portugal zonder jouw toestemming. Ik adviseer daarom om snel een in internationaal familierecht gespecialiseerde advocaat in België in te schakelen. Je kan dan bijvoorbeeld om een verhuisverbod vragen.

Ingrid Maste
Hillen van Tol
Advocaten Mediators

Wanneer heb je recht op een verhuisvergoeding?

Als een verhuurder het appartementencomplex waarin jij woont gaat renoveren, is het soms nodig dat je jouw appartement moet verlaten. Dat is bijvoorbeeld het geval als de renovatie niet kan worden uitgevoerd als jij daar nog verblijft.

In principe heb je als huurder dan recht op een verhuisvergoeding. In een recente uitspraak van de Hoge Raad (“HR”), de hoogste rechter in ons land, legt de HR uit wat onder een verhuizing moet worden verstaan.

In de uitspraak gaat het over een huurder die vanwege werkzaamheden die in zijn woning moeten plaatsvinden enige tijd bij vrienden moet logeren en slechts een beperkt aantal persoonlijke voorwerpen heeft meegenomen. Het is de vraag of de huurder ook in dat geval recht heeft op een verhuiskostenvergoeding. Volgens de HR geldt de verhuiskostenvergoeding voor huurders bij een verhuizing die noodzakelijk is.  Die noodzaak bestaat als de werkzaamheden niet kunnen worden uitgevoerd terwijl de huurder in de woning blijft wonen. De HR zegt in dit geval, dat het feit dat de huurder thuis werkt zo’n noodzaak is. De huurder kan alleen géén aanspraak maken op de verhuiskostenvergoeding indien de verhuurder een redelijke en passende voorziening heeft getroffen die de huurder in staat stelt zijn werkzaamheden te verrichten. Dit geldt volgens de HR ook indien de verhuurder een redelijk aanbod heeft gedaan, maar de huurder dit aanbod niet heeft aanvaard. De HR zegt verder dat voor de verschuldigdheid van de verhuisvergoeding volstaat dat de huurder het gehuurde wegens een renovatie moet verlaten. Het maakt niet uit of de huurder wel/niet de inboedel verhuist. Als verhuizing geldt dus ook het tijdelijk bij vrienden gaan logeren en het niet meer meenemen van enkele persoonlijke voorwerpen. Dat maakt de uitspraak erg interessant en belangrijk voor het huurrecht.

Vakantiekorting op alimentatie

Ik moet iedere maand € 300 kinderalimentatie aan mijn ex betalen. In de zomervakantie zijn de kinderen drie weken bij mij geweest en heb ik alle kosten betaald. Mag ik dat in mindering brengen op de alimentatie?

 

Kinderalimentatie wordt als volgt berekend. Eerst wordt gekeken wat jullie kinderen kosten (behoefte). Daarna bereken je welk bedrag ieder van de ouders daaraan moet bijdragen (draagkrachtvergelijking). Omdat jij ook voor de kinderen zorgt hoef je minder aan je ex te betalen. Je krijgt dan zorgkorting. Zijn de kinderen gemiddeld (over een heel jaar berekend) één dag per week bij jou, dan is de zorgkorting 15%, bij twee dagen 25% en drie dagen of meer 35% van de behoefte. Die zorgkorting wordt door de rechter in mindering gebracht op de te betalen alimentatie. Zo houdt je een gemiddeld bedrag over en betaal je iedere maand hetzelfde bedrag aan je ex. Dat de kinderen in de zomervakantie bij jou zijn, is dus al meegenomen in die zorgkorting. Je mag dus niet extra inhouden. Gedurende de tijd dat de kinderen bij jou zijn, betaal jij alle zorgkosten (eten, drinken, vakantie, energie etc.). De verblijfoverstijgende kosten, zoals een fiets, schoolgeld, kleding, komen voor rekening van je ex. Als jij daaraan kosten hebt betaalt mag je die alleen in mindering brengen als je ex daarmee akkoord is. Zo niet, dan komen die ook voor jouw rekening.

 

Ingrid Maste

Hillen van Tol
Advocaten Mediators

Echtscheiding en Mudawwana

Wij zijn Marokkanen en in 2000 in Marokko getrouwd. Na een tijdje kreeg mijn man een heel goede baan in Nederland en zijn we verhuisd. Ik heb altijd voor onze kinderen (16 en 18) en het huishouden gezorgd. Mijn man heeft van zijn salaris een huis gekocht in Marokko. Hij zegt dat dit alleen van hem is. Mijn man wil nu scheiden. Maar krijg ik dan niets?

Omdat jullie allebei Marokkaans zijn, en getrouwd vóór 29 januari 2019, is het Marokkaans huwelijksvermogensrecht van toepassing. Dit vanaf het moment dat jullie trouwden tot 10 jaar dat jullie in Nederland zijn gaan wonen. Voor de periode daarna geldt de Nederlandse gemeenschap van goederen. Tenzij jullie huwelijkse voorwaarden hebben gemaakt. Volgens de Marokkaanse wet is er geen gemeenschap van goederen, zoals in Nederland. Dat betekent dat het huis in Marokko alleen van jouw man is als het is gekocht in de eerste tien jaar dat jullie in Nederland woonden. Maar in de Mudawwana is ook geregeld dat jij aanspraak kan maken op een vergoeding van tijdens het huwelijk door jou geleverde inspanningen die hebben bijgedragen aan het vermeerderen van het vermogen van jouw man (zoals het huis en spaargeld). Zoals het volledig verzorgen van de kinderen en de huishouding, zoals in een traditioneel gezin. Via de Nederlandse rechter kan je in de scheidingsprocedure aanspraak maken op de een deel van de waarde van het huis in Marokko en spaargeld. Is het huis gekocht na die tien jaar, dan is het gezamenlijk bezit omdat je vanaf dat moment in de Nederlandse gemeenschap van goederen bent getrouwd.

 

Ingrid Maste
Hillen van Tol Advocaten Mediators

Wanneer gaat gewijzigde alimentatie in?

Drie jaar geleden ben in afgekeurd. Mijn inkomen is sindsdien veel lager. De tijd daarna heb ik keurig de kinderalimentatie betaald. Maar dan van mijn spaargeld. Dat is nu op. Kan ik nu verlaging vragen van de kinderalimentatie en met ingang van wanneer?

 

Als er een wijziging is van omstandigheden die de kinderalimentatie raakt, kan je wijziging vragen. Het moet dan een wijziging zijn waar je nagenoeg niets aan kan doen. Dus als je zelf ontslag neemt zonder zicht op een nieuwe baan, wordt het lastig. In dit geval ben je arbeidsongeschikt geworden. Dat is een relevante reden. Uit een berekening zou moeten blijken hoeveel je nu kan bijdragen. Als ingangsdatum wordt zelden een datum in het verleden toegewezen. De rechters in Nederland gaan ervan uit dat de andere ouder in redelijkheid rekening kan houden met de verlaging, vanaf het moment dat je het verzoek bij de rechter indient. En omdat je ook nog eens keurig hebt doorbetaald verwacht ik niet dat de rechter nu van die lijn zal afwijken. Dat zou anders kunnen zijn als je je ex vanaf je afkeuren goed hebt geïnformeerd over je financiële situatie en hierover afspraken hebt gemaakt. Als de andere ouder stelt dat de betaalde alimentatie is opgesoupeerd en er niet kan worden terugbetaald over het verleden, zal de gewijzigde alimentatie zeer waarschijnlijk ingaan op de datum dat je het wijzigingsverzoek hebt ingediend bij de rechtbank.

 

Ingrid Maste

Hillen van Tol
Advocaten Mediators

Familiebanklening verdelen?

Wij zijn getrouwd in 1998 zonder huwelijkse voorwaarden. Tijdens ons huwelijk hebben wij geld geleend bij mijn ouders om samen een vakantiewoning te kopen. Ieder jaar mogen we een klein deel aflossen. Ook betalen wij rente. Met mijn ouders hebben we afgesproken dat het restant van die schuld straks van mijn erfenis wordt afbetaald. We zijn bezig met een scheiding en mijn aanstaande ex vindt dat die lening niet in de gemeenschap is gevallen omdat het een voorschot is op de erfenis. Hij wil wel dat de vakantiewoning 50/50 wordt gedeeld. Klopt dat wel?

Jullie vallen onder de “oude” regeling van de gemeenschap van goederen. Uitgezonderd zijn verknochte zaken én erfenissen en giften die onder uitsluitingsclausule zijn verkregen. Een (familiebank)lening is dus een schuld die in de gemeenschap van goederen valt. Ook al verreken je in de toekomst een eventueel restant met de erfenis. Als jullie nu gaan scheiden, is er nog geen erfenis. De waarde van de schuld en het vakantiehuisje wordt tussen jullie verdeeld. De gemeenschap van goederen wordt ontbonden door het indienen van een verzoek om echtscheiding bij de rechtbank. Bij convenant kan je een andere datum afspreken. Wat op die datum aanwezig is in de gemeenschap wordt verdeeld. Het kan dus verstandig zijn als jouw ouders een uitsluitingsclausule in het testament opnemen óf jij op tijd een verzoek om echtscheiding bij de rechtbank indient dan wel samen een datum vaststellen in een ondertekend convenant.

Ingrid Maste

Hillen van Tol
Advocaten Mediators

Het vertrouwen in de overheid

Afgelopen week heeft de Almeerse Wetswinkel een bijzondere gastspreker mogen ontvangen. In tegenstelling tot de regionale problematiek waar wij ons in Almere gebruikelijk voor inzetten, besprak de spreker nationale casuïstiek omtrent de afhandeling van de toeslagenaffaire. Een donkere gebeurtenis uit de juridische geschiedenis van Nederland, die helaas tot op het heden niet opgelost is. De toeslagenaffaire symboliseert een alsmaar groter wordend probleem in Nederland, namelijk het dalende vertrouwen in het optreden van de politiek en de Nederlandse overheid. Uit de publicatie van de meest recente cijfers van het CBS kunnen we bijvoorbeeld halen dat slechts 25% van de Nederlandse beroepsbevolking op het moment van spreken nog vertrouwen heeft in de Tweede Kamer, een schrikwekkend laag percentage.

In het kader van onze democratische rechtsstaat, en teneinde het vertrouwen in de Nederlandse overheid te verbeteren, kennen we in Nederland artikel 110 van de Grondwet: “De overheid betracht bij de uitvoering van haar taak openbaarheid volgens regels bij de wet te stellen.”. De uitvoering van dit artikel vinden we in verschillende wetten, waaronder de recent geïntroduceerd Wet Open Overheid. Deze wet doet een poging het vertrouwen in onze bestuurders te verbeteren, door een plicht tot transparantie van overheidstaken op te nemen. In deze maand (mei) is het precies 1 jaar geleden dat deze wet in werking is getreden, maar is de Nederlandse overheid hierdoor transparanter geworden?

In beginsel lijkt er niet heel erg veel veranderd ten opzichte van de oude Wob (Wet Openbaarheid Bestuur), die mensen wellicht nog wel kennen. Het grootste verschil zit hem in de nieuwe inspanningsverplichting van bestuursorganen. Voorheen moest men een zogeheten ‘Wob-verzoek’ sturen naar een bestuursorgaan, met daarin een verzoek tot het openbaar maken van bepaalde informatie uit bijvoorbeeld een gemeente of provincie, waarna het desbetreffende bestuursorgaan hierover zou oordelen. Deze mogelijkheid bestaat nog steeds in de nieuwe WOO, maar we hebben sinds kort ook de actieve openbaarmaking. Op de website https://open.overheid.nl/ heeft de overheid nu de taak gekregen uit eigen beweging documenten te publiceren, zonder hier vooraf toe te hoeven worden aangemaand. En omdat bijvoorbeeld Whatsappberichten van overheidsfunctionarissen, die hiermee hun taken uitvoeren, ook onder de reikwijdte van de WOO vallen, kunnen we met bijvoorbeeld de trefwoorden ‘Sywert van de Lienden’ een kijkje nemen in de chatgesprekken van Hugo de Jonge! Daarnaast blijven de oude openbaarheidsverzoeken bestaan, en kan iedere burger, zonder belang erbij te hebben, een boel informatie opvragen bij een bestuursorgaan. Mocht een bestuursorgaan deze niet hebben (maar behoort deze informatie daar wel te berusten), dan hebben we met het nieuwe artikel 4.2 een nieuwe verplichting voor dit bestuursorgaan om deze van de desbetreffende partij te vorderen.

Toch wel interessant, die actieve openbaarmaking. De bestuursorganen lijken hiermee toch wel iets zwaarder te zijn belast met de taak de transparantie van het bestuur te verbeteren. Gaat dit op den duur het vertrouwen in onze Kamers en onze overheid als geheel herstellen? Dat weten we nog niet. Veel mensen lijken er in mijn naaste omgeving namelijk niet van op de hoogte te zijn. Heeft deze nieuwe wet iets met jullie persoonlijke vertrouwen in de overheid gedaan?

 

Haithem Akile
Stichting Wetswinkel Almere