Mijn aanstaande echtgenote heeft een zoon van zes jaar uit een vorige relatie. Zij heeft altijd eenhoofdig gezag gehad. Zij waren niet getrouwd. De vader heeft de zoon erkend en er is omgang tussen hen. Maar hij betaalt geen kinderalimentatie. Nu willen wij gaan trouwen. Krijg ik dan ook rechten en of verplichtingen voor haar zoon?

Door het huwelijk wordt jij ook onderhoudsplichtig voor haar zoon omdat hij in jullie gezin woont. Maar de biologische ouders blijven altijd verplicht bij te dragen in de kosten van verzorging en opvoeding van hun minderjarige kinderen. De laatste tijd houden rechters alleen rekening met de onderhoudsverplichting van de stiefouder als de biologische ouders samen onvoldoende kunnen bijdragen in de kosten van het kind. Jij krijgt niet van rechtswege het gezag. Dat kunnen jullie samen wel vragen aan de rechtbank als jullie ten minste één jaar aaneengesloten samen de zorg over haar zoon hebben gehad en jouw vrouw ten minste drie jaar achtereen alleen met het gezag het gezag had. Omdat vader de zoon heeft erkend, zal hij als belanghebbende in een gezagsprocedure worden opgeroepen. Hij kan dan ook zelf het gezag vragen. Er zal dan een belangenafweging volgen. Bij een dergelijk verzoek om gezag kan er ook om wijziging van de geslachtsnaam worden gevraagd. Of dat wenselijk is, is maar de vraag. Vooral om dat er wel contact is tussen vader en zoon. Als dat er niet was, en jullie krijgen samen ook een kindje, dan zou daar anders over gedacht kunnen worden.

Ingrid Maste
Hillen van Tol
Advocaten en mediators

Per 1 januari 2023 zullen rechters de woonkosten bij partner- en kinderalimentatie anders berekenen. Op dit moment kijkt de rechter nog naar de werkelijke woonkosten. Dit leidt vaak tot discussie als één van de ex-partners in een dure woning woont omdat er dan minder overblijft om bij te dragen aan het levensonderhoud van de andere ex-partner. Vanaf 1 januari zal de rechter uitgaan dat ex-partners/ouders 30% van hun netto besteedbaar inkomen uitgeven aan woonkosten (huur of hypotheek). De rechter zal geen rekening houden met een ouder die meer of minder uitgeeft aan woonkosten.

Bij een onderhoudsplichtige ex-partner die geld te kort komt vanwege hogere woonkosten die niet vermijd-of verwijtbaar zijn, kunnen de lagere woonkosten van de andere ex-partner toch worden meegenomen in de draagkrachtberekening.

Ook de uitkomst van de alimentatieberekening verandert. Op dit moment geldt de zogeheten ‘jusvergelijking’. Het is namelijk niet de bedoeling dat één van de ex-partners meer ‘vet’ mag overhouden dan de andere ex. Bij deze vergelijking wordt dus gekeken wat er aan vrije bestedingsruimte overblijft nadat aan de eerste levensbehoeften is voldaan. Vanaf volgend jaar wordt gekeken naar hoeveel beide ex-partners feitelijk te besteden hebben. Dit bedrag dient gelijk te zijn, nadat de alimentatie is betaald, waarbij de rechter rekening zal houden met kosten die niet verwijt- of vermijdbaar zijn. Ook kijkt de rechter naar kosten voor de kinderen, voor zover die niet uit het kindgebonden budget worden vergoed.

Het advies vanuit de expertgroep Alimentatie (bestaande uit een door ieder gerecht afgevaardigde familierechter die zich bezighouden met alimentatiezaken) is, om de nieuwe normen toe te passen in zaken die na 1 januari 2023 in zitting worden behandeld en waarbij de ingangsdatum van de (gewijzigde) alimentatie op of na 1 januari 2023 ligt.

 

Bron: https://www.mr-online.nl/rechters-gaan-partneralimentatie-vanaf-1-januari-anders-berekenen/

Door Palthe Oberman Advocaten

Ongewenst gedrag op de werkvloer, waaronder seksuele intimidatie, is weer volop in het nieuws. Zo is recent een hoogleraar sterrenkunde van de universiteit Leiden, die zich jarenlang schuldig heeft gemaakt aan (o.a.) machtsmisbruik en seksuele intimidatie, weggestuurd na een intern klachtenonderzoek. De universiteit heeft erkend dat zij te lang heeft weggekeken en onvoldoende actie heeft ondernomen de slachtoffers te beschermen. Werkgevers spelen een cruciale rol in het voorkomen en tegengaan van (seksuele) intimidatie op de werkvloer. In deze blog leest u meer over de zorgplicht van werkgevers in het kader van seksuele intimidatie op de werkvloer.  

Bij seksuele intimidatie gaat het om enige vorm van verbaal, non-verbaal of fysiek gedrag met een seksuele connotatie en die werknemers als ongewenst ervaren. Seksuele intimidatie valt onder de zogenoemde psychosociale arbeidsbelasting. Seksuele intimidatie kan leiden tot werkstress en ziekteverzuim en uiteindelijk tot langdurige uitval en mogelijk zelfs arbeidsongeschiktheid.

Zorgplicht werkgever

De werkgever heeft een wettelijke plicht om maatregelen te treffen en aanwijzingen te verstrekken om te voorkomen dat werknemers tijdens het werk (psychische) schade lijden. Dit geldt op grond van de Arbowet. Daarnaast is de werkgever verplicht zich als een ‘goed werkgever’ te gedragen, waaronder het naleven van de zorgplicht valt. Hierna zal kort worden stilgestaan bij de verschillende terreinen waar de zorgplicht van de werkgever op ziet.

Preventief beleid, gedragsregels
De Werkgever is wettelijk verplicht een risico-inventarisatie en -evaluatie (RI&E) te doen en op basis hiervan een preventief beleid op te stellen ter voorkoming van seksuele intimidatie.

De kern van preventie is dat duidelijk wordt gemaakt dat seksuele intimidatie op de werkvloer niet is toegestaan. Heldere en regelmatig naar het personeel gecommuniceerde gedragsregels kunnen daarbij helpen. Daarnaast moet de werkgever een beleid opstellen met betrekking tot het voorkomen van seksuele intimidatie en een protocol voor handhaving van dit beleid. Het aanstellen van een onafhankelijke en professionele vertrouwenspersoon is daarbij van belang, evenals een vooraf ingestelde klachtenprocedure en klachtencommissie.

Klachtenprocedure
Na de ontvangst van een klacht dient werkgever allereerst een gesprek aan te gaan met de klagende werknemer(s) en op juiste wijze hoor- en wederhoor toe te passen. Hiertoe dienen de klager en beklaagde eerst te worden gehoord. Wederhoor is de andere partij voorleggen wat er tot dan toe gehoord is met de vraag daarop te reageren. Wederhoor is dus niet enkel het nog een keer horen. Ook anonieme klachten kunnen aanleiding geven om onderzoek te starten, maar welke steeds kritisch moeten worden beoordeeld in het kader van deugdelijk hoor- en wederhoor. Dit is steeds relevant voor het bewijs. Vervolgens dient de werkgever – indien daartoe voldoende aanleiding is – over te gaan tot een onderzoek door een onafhankelijke, onpartijdige en deskundige partij. Werkgever dient voortvarend te werk te gaan en de vertrouwelijkheid dient te worden gewaarborgd. Het toepassen van hoor en wederhoor speelt een grote rol in het onderzoek. De beklaagde en klager moeten beide worden ingelicht over de uitkomst van het onderzoek.

Sanctiebeleid
Als de seksuele intimidatie na zorgvuldig onderzoek is komen vast te staan, is het van belang dat werkgever passende sancties oplegt aan de beklaagde. In dit kader spelen het arbeidsrecht en het recht op privacy een grote rol.

Nazorg in het kader van herstel van de arbeidsverhoudingen
Ten slotte is het bieden van goede nazorg voor de slachtoffers (de klagers) van groot belang. Hierbij valt te denken aan het compenseren van materiële en immateriële schade en het bieden van coaching of psychologische begeleiding.

Gevolgen niet voldoen aan zorgplicht

Bij schending van de wettelijke zorgplicht door werkgever is het voor de slachtoffers mogelijk een schadevergoeding te vorderen van hun werkgever. Dit kan zien op materiële en immateriële schade, waaronder juridische kosten, kosten voor een psycholoog en compensatie voor psychisch letsel en aantasting van eer en goede naam (smartengeld).

In de Arbeidsomstandighedenwet is geregeld dat indien sprake is van schending van voornoemde verplichtingen op grond van de Arbowet, de Nederlandse Arbeidsinspectie maatregelen kan nemen en bestuurlijke boetes kan opleggen, variërend van EUR 340, – tot EUR 13.500, -.

In het ouderschapsplan hebben mijn ex en ik afgesproken dat ik de kinderalimentatie aan haar betaal. Ook als de kinderen meerderjarig worden. Onze dochter wordt binnenkort 18 en wil dat ik de alimentatie aan haar betaal. Hoe moet ik daarmee omgaan?

 

Als het ouderschapsplan door de rechter is bekrachtigt, regelt de wet dat de kinderalimentatie doorloopt als het kind meerderjarig wordt. Ook is bepaald dat je de alimentatie dan aan het kind zelf moet betalen. Je kan het natuurlijk wel aan de moeder blijven betalen, maar dan heeft jullie kind alsnog het recht om het bij jou te vorderen. Dan betaal je dus dubbel. Ik adviseer jou met moeder en dochter om tafel te gaan en dit dilemma te bespreken. Als moeder alle kosten betaalt voor jullie dochter, zal zij van haar kostgeld kunnen vragen, ter hoogte van de alimentatie. Jullie kunnen ook met jullie dochter een overeenkomst tekenen waarin staat dat zij akkoord gaat dat het toch aan moeder wordt betaalt. Wil je dochter dat niet, dan moet je aan haar betalen. De alimentatieverplichting stopt in principe als je dochter 21 jaar wordt. Maar je kan in het ouderschapsplan bepalen dat je langer doorbetaalt. Daar ben je dan aan gebonden. Oók als je dat indertijd met de moeder hebt geregeld. Maar heeft de rechtbank jullie ouderschapsplan niet bekrachtigd, dan kan betaling van alimentatie nu niet worden afgedwongen door moeder of dochter.

 

Ingrid Maste
Hillen van Tol
Advocatuur Mediation