Covid-19 en de onzekerheid

Het Corona virus, raakt veel aspecten van ons dagelijks leven. Denk maar aan de lockdown, de kans om ziek te worden en de aanpassingen aan onze dagelijkse leven. Het kan haast niet anders dan dat het ook de economie raakt. Wat kan dat betekenen voor onze klanten?

Op ons telefonisch spreekuur meldde zich een bezorgde klant. De klant had eind vorig jaar een appartement gekocht en de bouw moest nog starten toen hij een brief van de bouwer kreeg. Kort daarna kondigde de werkgever van de klant aan te gaan reorganiseren.

 

Voor de klant bracht dit een hoop onzekerheid met zich mee. Immers, wat als de bouwer failliet zou gaan of hij zijn baan zou verliezen. Dat zou grote (financiële) gevolgen voor hem hebben, zeker omdat hij een EU-ingezetene was, maar niet de Nederlandse nationaliteit heeft. Het liefst zou hij de koopovereenkomst ontbinden, zodat hij die last niet meer had. Welke opties had hij?

De overeenkomst bevatte geen bepaling die ontbinding mogelijk maakte zonder een hoge boete te betalen. Een dergelijke gebeurtenis als het corona-virus en de gevolgen daarvan kon niemand voorzien en raakt ook iedereen, niet alleen de contractspartijen. Is dat dan niet een zogenaamde force majeur? Misschien wel, maar de bouwer was voornemens de bouw gewoon te starten, maar waarschuwde alleen dat de bouw wat langer zou kunnen duren door eventueel te nemen beschermende bepalingen.

De door de overheid aangekondigde economische steunmaatregelen beoogden ook de economie zoveel mogelijk aan de gang te houden. Een ontbinding op eigen verzoek op grond van wat mogelijk kan gebeuren vormt geen sterk uitgangspunt. Bovendien kan bij een eventueel faillissement van de aannemer de bouw wellicht worden afgemaakt door een collega bouwer of wordt een schadebedrag uitgekeerd, afhankelijk van de fase waarin de bouw verkeerd. De bouwer was namelijk aangesloten bij het Garantiefonds.

Daarnaast maken de economische steunmaatregelen van de regering het voor in aanmerking komende werkgevers mogelijk om de lonen door te betalen. De werkgever van de klant had de steun aangevraagd en gekregen. Ontslag aanvragen binnen die periode van steun, zal niet direct kunnen rekenen op toestemming tot ontslag door het UWV.

De organisatie waar de klant werkzaam is heeft een Ondernemingsraad. Een grote reorganisatie, waarbij massa-ontslag aan de orde is, wordt ook voorgelegd aan de OR voor advies. Naar willekeur mensen ontslaan, kan dus niet zomaar. Dat is met voorwaarden en (procedurele) waarborgen omkleed.

Hoewel wij niet alle onzekerheid konden wegnemen, gaf ons advies de klant wel meer rust. Het kunnen aangeven wat de mogelijke gevolgen zijn en hoe hier op te reageren, nemen in elk geval een stukje onzekerheid weg. Het stelt de klant in staat zich voor te bereiden op mogelijk gevolgen.

Aansprakelijkheid bij medische hulpmiddelen

Artsen en ziekenhuizen maken bij de uitvoering van medische behandelingen vaak gebruik van medische hulpzaken. Bijvoorbeeld knie -en heupprothesen of diverse implantaten zoals pacemakers. Medische hulpzaken kunnen de gezondheid van patiënten verbeteren. Als zij echter ongeschikt blijken te zijn om de patiënt beter te maken, dan kan het gebruik tot ernstige gezondheidsschade leiden.

In zo’n geval is de arts of het ziekenhuis daar misschien wel aansprakelijk voor. Het kan ook zijn dat de producent van de hulpzaak aansprakelijk is, bijvoorbeeld omdat het om een gebrekkig product gaan. Dat is zo als de zaak bijvoorbeeld niet de veiligheid biedt die je zou mogen verwachten. Er moet dan wel een verband zijn tussen de gezondheidsschade en het gebrekkige product. Is dat zo, dan kan de producent in beginsel aansprakelijk worden gehouden. Dat is niet 100% zeker, want hij kan zich misschien wel beroepen op uitzonderingen die de wet hem biedt.

Misschien is anders de behandeld arts wel aansprakelijk. Dat kan bijvoorbeeld als hij bij de behandeling gebruik heeft gemaakt van een ongeschikt product en daardoor gezondheidsschade ontstaat. Hij is niet aansprakelijk als hij kan aantonen dat het niet redelijk is om hem aan te spreken voor de schade. Het wel of niet redelijk zijn daarvan hangt bijvoorbeeld af of de arts vrij was om de hulpzaak te kiezen. Een afweging van (onder andere) deze omstandigheden zal uiteindelijk bepalen of toerekening van de aansprakelijkheid wel of niet onredelijk is.

Proceskosten

Mijn echtgenote heeft gezegd te willen scheiden. Voor mij hoeft dat niet. Na 37 jaar huwelijk is het toch logisch dat er minder uitdagingen zijn? Moet ik nu ook een advocaat inschakelen, met alle kosten van dien? Kan ik de rechter vragen dat zij die advocaatkosten moet betalen?

 

Gebruikelijk is dat de rechter de “verliezende partij” in de proceskosten veroordeeld. Maar in het familierecht is dat zeer uitzonderlijk en draagt iedere partij bijna altijd de eigen kosten. Dat zijn in ieder geval de advocaatkosten als het griffierecht. Een echtscheiding vormt daarop geen uitzondering. Het aanvragen van een scheiding wordt in veruit de meeste gevallen toegewezen. Uitzondering kan zijn dat uw echtgenote wilsonbekwaam is en daarvan is zelden sprake in dit soort procedures. En in zeer incidentele gevallen wordt een verzoek afgewezen omdat het niet of niet voldoende is onderbouwd. Bij een echtscheiding is het al voldoende als uw echtgenote stelt dat het huwelijks duurzaam is ontwricht. Bewijs is niet nodig. Als uw echtgenote de scheiding aanvraagt en u bent het eens met wat zij vraagt, hebt u geen advocaat nodig. Maar als zij de rechtbank om naast de echtscheiding ook andere beslissingen te nemen, zoals partneralimentatie, verdeling van de boedel of alleengebruik van de echtelijke woning, dan is het verstandig om uw belangen door een advocaat te laten behartigen. Om een lange en vaak prijzige procedure te voorkomen, kan u ook samen voor mediation kiezen. Op de website verder-online.nl kan u hierover meer informatie vinden. Ook in dat geval draagt u samen de (vaak lagere) kosten.

Ingrid Maste
Hillen van Tol advocatuur en mediation

Aansprakelijkheid voor ongeschikte medische hulpzaken

Artsen en ziekenhuizen maken bij de uitvoering van medische behandelingen veelvuldig gebruik van medische hulpzaken. Onder medische hulpzaken kunnen verscheidene producten worden verstaan die gebruikt worden voor preventieve, diagnostische of therapeutische doeleinden. Hierbij kan men bijvoorbeeld denken aan knie -en heupprothesen en diverse implantaten zoals pacemakers, defibrillatoren en bekkenbodemmatjes. Medische hulpzaken kunnen een belangrijke bijdrage leveren aan de gezondheid van patiënten, maar als de hulpzaken ongeschikt blijken te zijn dan kan het gebruik hiervan tot ernstige gezondheidsschade lijden. Een medische hulpzaak kan als ongeschikt worden aangemerkt als de hulpzaak als middel ongeschikt is om het doel te bereiken dat met de medische behandeling is beoogd.

 

Een patiënt die gezondheidsschade heeft geleden als gevolg van een ongeschikte medische hulpzaak zou zijn schade mogelijk kunnen verhalen op de hulpverlener en/of op de producent van de hulpzaak. Om de producent aansprakelijk te kunnen houden, dient er sprake te zijn van een gebrekkig product (een medische hulpzaak zou als gebrekkig kunnen worden aangemerkt, indien de zaak niet de veiligheid biedt die men daarvan kan verwachten). Daarnaast is vereist dat er sprake is van schade en een oorzakelijk verband tussen het gebrek en de schade. Als aan bovengenoemde voorwaarden is voldaan, dan kan de producent in beginsel aansprakelijk worden gehouden. Wel zou producent zich mogelijk nog van aansprakelijkheid kunnen bevrijden door een beroep te doen op een van de bevrijdende verweren die de wet hem toekent.

 

Verder bestaat ook de mogelijkheid om de hulpverlener aansprakelijk te houden. Wanneer een hulpverlener bij de uitvoering van een medische behandeling gebruik heeft gemaakt van een hulpzaak die ongeschikt is, dan kan de hulpverlener aansprakelijk worden gehouden voor de tekortkoming die daardoor ontstaat. Wel zou de hulpverlener zich van aansprakelijkheid kunnen bevrijden door te beargumenteren dat het onredelijk zou zijn om de tekortkoming aan hem toe te rekenen. Bij de vraag of toerekening wel of niet onredelijk zou zijn, kunnen verschillende omstandigheden een rol spelen. Hierbij zou men bijvoorbeeld kunnen denken aan de mate waarin een hulpverlener keuzevrijheid heeft gehad bij het maken van zijn keuze voor de medische hulpzaak, de deskundigheid van de hulpverlener, de verhaalsmogelijkheden van de hulpverlener (heeft de hulpverlener de mogelijkheid om de schade te verhalen op een verzekering of bijvoorbeeld op de producent), de mate waarin de hulpverlener profijt heeft gehad van de hulpzaak. Een afweging van (onder andere) de bovengenoemde omstandigheden zal uiteindelijk moeten leiden tot een oordeel of toerekening wel of niet onredelijk is. Als blijkt dat toerekening niet onredelijk zou zijn, kan de hulpverlener aansprakelijk worden gehouden.

WIJZIGING BUITENLANDSE ALIMENTATIE

Toen wij in Frankrijk zijn gescheiden heeft de rechtbank daar een kinderalimentatie vastgesteld. Sinds twee jaar woont mijn ex met de kinderen in Nederland. Ik ben door de Coronacrisis werkloos en kan de alimentatie niet betalen. Kan ik stoppen met het betalen van de kinderalimentatie? En als dat niet zo is, bij welke rechtbank moet ik dan zijn om dat aan te vragen?

 

Als er een afspraak of uitspraak is over kinderalimentatie, moet je die in principe nakomen. De ontvangende ouder rekent er ook op bij het doen van uitgaven voor de kinderen. Als jouw inkomen zo laag is geworden dat je het niet meer kan betalen, ga dan direct in overleg met die andere ouder. Als jullie onderling overeenkomen dat –al dan niet tijdelijk- minder of geen kinderalimentatie hoeft te worden betaald, leg dat dan vast. Als de ouder niet wil meewerken, dan kan je de rechtbank vragen om vermindering of nihilstelling. Hoewel de Franse rechtbank de kinderalimentatie heeft vastgesteld, is de Nederlandse rechter nu bevoegd omdat de kinderen hun gewone verblijfplaats in Nederland hebben. Het Nederlands recht is op de alimentatie van toepassing. Dat betekent ook dat jij moet aantonen dat er sprake is van een gewijzigde omstandigheid en dat door jouw ontslag het inkomen zo laag is dat van jou niet gevergd kan worden het vastgestelde bedrag te blijven betalen. Een familierechtadvocaat kan een berekening maken volgens de Nederlandse wettelijke maatstaven. Er volgt dan een (lange) bodemprocedure. In tussentijd kan de andere ouder de alimentatie blijven incasseren. Om te voorkomen dat je hierdoor in financiële problemen raakt, kan je ook een spoedvoorziening vragen voor de duur van de bodemprocedure. Dit kan alleen als je aantoont dat je echt een spoedeisend belang hebt bij een directe uitspraak van de rechter.

Ingrid Maste
Hillen van Tol advocatuur en mediation

De Ridders van de Wetswinkel

Vrijdag 24 april 2020 was voor de Wetswinkel een bijzondere dag en voor Gérard Koopal en Paul de Wit een meer dan bijzondere dag en bekroning op hun jarenlange vrijwillige inzet.

De dag begon voor Gérard (senior jurist) al heel vroeg, want om 9 uur stond Omroep Flevoland voor de deur met in hun kielzog burgemeester Weerwind via een livestream verbinding. Een zichtbaar ontroerde Gérard werd door de burgemeester geroemd om zijn vele vrijwilligersfuncties die hij in de afgelopen 20 jaar heeft vervuld, waaronder twee wekelijks spreekuur voor de Wetswinkel in de Nieuwe Bibliotheek.

Paul was om 12 uur aan de beurt en werd ook door burgemeester Weerwind geroemd om zijn vasthoudendheid voor cliënten die schuldhulp begeleiding nodig hebben. Altijd met veel humor en soms op onorthodoxe wijze. Ter illustratie een glunderende Paul de Wit en een voormalige cliënt van Paul die na de huldiging even zijn gezicht liet zien. Hoe mooi kan de waardering samenkomen…!

Gérard en Paul, beiden van harte gefeliciteerd met jullie Koninklijk Onderscheiding namens alle vrijwilligers van de Wetswinkel.

GEMEENSCHAP VAN GOEDEREN BIJ SAMENWONERS?

Wij wonen al 20 jaar ongehuwd samen. Binnenkort gaan wij uit elkaar en we zijn nu bezig alles te regelen. Volgens mijn vriendin hebben wij een gemeenschap van goederen omdat wij samen een huis hebben en wij daarom alles fifty fitfy moeten verdelen. Maar ik heb bij de koop van ons huis veel spaargeld ingelegd en zij niets. De auto heb ik zelf gekocht en betaald. Volgens haar is de helft daarvan ook van haar omdat wij zo lang samen zijn en het lijkt alsof we zijn getrouwd.

Voor de wettelijke bepalingen geldt of er een officieel huwelijk is of niet. En bij jullie is dat er niet. De wet heeft geen aparte regeling voor samenwonende partners. Omdat jullie wel gezamenlijke spullen hebben, zijn dat afzonderlijke gemeenschappen van goederen. Net als jij met de buurman een grasmaaier kan hebben. Bij een scheiding van samenwoners, zullen die eenvoudige gemeenschappen verdeeld worden. Bankrekeningen die op naam van jou staan, blijven van jou en dat geldt ook voor die van haar. Bij een en/of rekening kan je na 20 jaar niet meer achterhalen, wie hoeveel heeft ingelegd en gebruikt. Daarom zal het saldo geacht worden van jullie beiden te zijn. Ieder krijgt dan de helft. Jullie hebben samen een woning gekocht. Als jij daarvoor meer geld hebt ingelegd dan jouw vriendin, heb jij recht op teruggave hiervan. Jij zal dan wel moeten bewijzen hoeveel jij hebt ingebracht. Pas wat er dan over is na verkoop (of overname) wordt bij helfte gedeeld. Als jij de auto hebt gekocht, die aan jou is geleverd en op jouw naam is gesteld, is de auto van jou. Die hoeft dan niet verdeeld te worden en jouw vriendin heeft geen recht op een vergoeding.

Ingrid Maste
Hillen van Tol advocatuur en mediation  

CO-OUDERSCHAP EN BELASTINGEN

Mijn ex en ik hebben een co-ouderschap voor onze kinderen. De kinderen zijn bij haar ingeschreven en zij krijgt de kinderbijslag kindgebonden budget en de inkomenafhankelijke combinatiekorting (iack). Ik heb ook kosten aan onze kinderen. Moet zij niet een deel aan mij geven?

Volgens de regels ontvangt degene waar de kinderen staan ingeschreven de kinderbijslag. En wie dat ontvangt, kan het kindgebonden budget aanvragen. Zijn de kinderen nog geen 12 jaar, dan heeft die werkende ouder ook de iack (heffingskorting). Maar bij een co-ouderschap ligt dat anders. De SVB kan de kinderbijslag splitsen: voor iedere ouder de helft. Ook het kindgebonden budget kan over beide ouders worden verdeeld. Tot 13 maart 2020 ontving alleen de (werkende) ouder waar de kinderen meer dan zes maanden stonden ingeschreven de iack. De Hoge Raad heeft daar nu een streep door gehaald.” De Hoge Raad is van oordeel dat de iack soepeler moet worden toegepast. De iack kan ook worden genoten door beide ouders als zij de zorg voor de kinderen gelijk verdelen in een ander duurzaam ritme dan doorgaans ten minste 3 tot 3,5 dag per week.” Je moet dus voldoen aan de eis dat beide ouders de zorg voor de kinderen gelijk verdelen. Co ouderschap is dus niet alleen winst voor de kinderen zélf.

Ingrid Maste
Hillen van Tol advocatuur en mediation

Is verhuizing ineens ontvoering geworden?

Vorig jaar ben ik vanuit Denemarken naar Nederland gegaan met onze twee zoontjes. Zij gaan al hier naar school. Mijn partner zou ons huis daar verkopen en dan ook komen. Hij heeft zich bedacht en wil liever blijven en van mij scheiden. Nu stelt hij dat ik onze kinderen heb ontvoerd en eist hij teruggeleiding.

Als er met toestemming wordt verhuisd naar een ander land, dan is er geen sprake van Internationale kinderontvoering (IKO). Er is dan geen rechtsgrond om teruggeleiding te vorderen. De bewijslast dat er toestemming is van de andere ouder, ligt wel bij jou. Bewijs kunnen emails, whatsapp zijn, maar ook een door hem ondertekend inschrijfformulier voor school, kinderopvang. Verzamel die stukken ook op papier. Ook adviseer ik jou om met spoed vaststelling hoofdverblijf van jullie kinderen in Nederland te verzoeken bij de rechtbank. De kans is namelijk groot dat jouw ex dat in Denemarken (ook) doet en ik sluit niet uit dat hij die beslissing dan in Nederland ten uitvoer zal laten leggen en dat betekent dat de kinderen gewoon opgehaald kunnen worden. Binnen Europa worden de gerechtelijke beslissingen namelijk in de meeste gevallen erkend. Bij een scheiding moet er nog meer worden geregeld en zeker als de ex-partners in verschillende landen wonen. Schakel hiervoor een goede familierechtadvocaat in. Probeer in tussentijd via (crossborder)mediation van het centrum Internationale KinderOntvoering samen tot een oplossing te komen. Het is verstandig je door een gespecialiseerde IKO advocaat te laten bijstaan. Zij kunnen je ook bijstaan bij de scheiding.

Ingrid Maste
Hillen van Tol advocatuur en mediation

Stoppen met partneralimentatie?

Ik weet dat de wet voor partneralimentatie op 1 januari 2020 is veranderd. Ik betaal haar nu al zes jaar partneralimentatie. Kan ik daar nu gewoon mee stoppen?

De gewijzigde termijnen voor partneralimentatie gelden alleen als de echtscheiding na 1 januari 2020 is aangevraagd bij de rechtbank. Dan geldt een alimentatietermijn die gelijk staat met de helft van de huwelijksduur met een maximum van 5 jaar. Was je zes jaar getrouwd, dan is er maar 3 jaar recht op alimentatie. Maar als er kinderen zijn, dan geldt die termijn tot tenminste het jongste kind 12 jaar is geworden. Voor mensen boven de 50 kan een afwijkende regeling gelden. Jij betaalt al 6 jaar alimentatie. Dan val je onder de oude regels van maximaal 12 jaar alimentatie. Je ex zal er wel alles aan moeten doen om in eigen levensonderhoud te kunnen voorzien.  Dat betekent dat je haar kan aansporen te gaan solliciteren en haar vragen om jou te informeren over haar inspanningen. Doet ze dat niet, dan kan je bij de rechter vragen om nihilstelling, limitering of verlaging van de alimentatie. Dat is anders als je ex aantoonbaar niet kan werken vanwege een ziekte. Bij een procedure is het belangrijk dat je over bewijsstukken beschikt. Het is daarom aan te bevelen dat je contact hebt via de email of WhatsApp. Als het je ex niet lukt om in eigen levensonderhoud te voorzien, ondanks al haar moeite, dan zal je de 12 jaar moeten volmaken. Tenzij zij eerder gaat trouwen of samenleven als zijnde gehuwd.

Ingrid Maste
Hillen van Tol advocatuur en mediation