Door: mr. Gérard Koopal, senior intaker wetswinkel Almere, lid NVRA

De laatste tijd verschenen er meerdere artikelen over onvoldoende en/of onjuiste informatieverstrekking door een professionele verkoper/dienstverlener aan consumenten. De consument wordt daardoor benadeeld in zijn besluitvormingsproces of maakt (eventueel achteraf) een verkeerde keuze. Dit heeft gevolgen voor de koop-/dienstverleningsovereenkomst die is afgesloten, zeker als dit een consumentenkoop betreft en al helemaal als dit (tevens) een overeenkomst op afstand is.

Dat laatste kan blijken uit valse, onjuiste en/of onvoldoende informatieverstrekking aan consumenten die beschermd worden door wetgeving omtrent een consumentenkoop maar ook voor dienstverlening.

In mei 2025 doet de rechtbank Gelderland (Kamer voor Kantonzaken Arnhem) een uitspraak over een aangebrachte zaak door een advocatenkantoor waarin laatstgenoemde kantoor een restant bedrag van € 6.477,05 vordert van een consument die zij op afstand(!) hadden bijgestaan in een arbeidsrechtelijk geschil. Het totale bedrag dat de consument diende te betalen was € 27.772,24 waarvan € 6.477.05 onbetaald bleef.

Van een advocatenkantoor verwacht je dat zij het consumentenrecht op de juiste manier, en met voldoende kennis, kunnen toepassen maar niets menselijks is advocaten vreemd. Ook advocaten maken fouten, zoals uit onderstaande mag blijken.

Het advocatenkantoor vordert het restantbedrag plus incassokosten, proceskosten en nakosten van de consument. Grondslag is dat gedaagde toerekenbaar tekortgeschoten is in de nakoming van haar betalingsverplichtingen uit overeenkomst door niet te betalen. (Vroeger werd dit wanprestatie genoemd.)

In reconventie eist gedaagde/consument terugbetaling van een gedeelte van het door haar reeds betaalde bedrag. Als grondslag hiervoor meent gedaagde dat het advocatenkantoor toerekenbaar tekortschoot door een zinloze procedure te voeren.

De kantonrechter oordeelt dat hier sprake is van een consumentenovereenkomst en tevens een overeenkomst op afstand. Een teleurstellende uitkomst is, volgens de rechter, niet voldoende om te oordelen dat de advocaat toerekenbaar tekort is geschoten. Het uurtarief van € 250,00 ex btw is marktconform en gedaagde was daarover geïnformeerd. Echter, de precontractuele informatieverplichtingen, die gelden bij een koop op afstand, zijn wel geschonden door het advocatenkantoor omdat eiser weet had van het modale inkomen van gedaagde en deze op ondubbelzinnige wijze duidelijk had moeten informeren over de financiële gevolgen. Daar de vader van de consument ondernemer was, en de rekeningen betaalde, ging eiser blijkbaar ervan uit dat de consument een zakelijke client was.

De kantonrechter zag daarin aanleiding te oordelen dat de consument verkeerd was geïnformeerd en veroordeelde het advocatenkantoor tot terugbetaling van € 10.286,41.

Hieruit blijkt dat hoge verwachtingen of teleurstellende resultaten niet altijd aanleiding kunnen zijn om een factuur niet te betalen. Van een professionele dienstverlener/verkoper echter, zoals een advocatenkantoor, mag je bij een consumentenovereenkomst op afstand echter een gedegen en uitgebreide informatieverstrekking eisen.

Wij zijn nu een jaar gescheiden. Maar mijn ex-vrouw wil dat ik haar een extra bedrag blijf geven om haar familie in het buitenland te blijven onderhouden. Zij zegt dat dit verplicht is omdat ik dit ook al tijdens ons huwelijk deed. Ik ben daar helemaal klaar mee.

De familie kan van jou geen alimentatie vragen. Maar jouw ex-vrouw wel. Zij stelt dus dat zij meer geld nodig heeft voor het onderhoud van haar familie. Het staat haar helemaal vrij om haar geld weg te geven aan haar familie. Maar dat wil niet zeggen dat zij daarom ook meer nodig heeft of jij dat moet betalen. Want partneralimentatie is ervoor om de levensstandaard te kunnen handhaven zoals jullie dat tijdens jullie huwelijk (voor jezelf) gewend waren. Het geld dat wordt overgemaakt voor onderhoud van familie wordt niet opgeplust bij die levensstandaard. En als jouw ex genoeg inkomen heeft voor haar eigen levensonderhoud en nog overhoudt voor haar familie, is het maar de vraag of het bedrag dat zij maandelijks wegschenkt aan haar familie niet in mindering moet komen op de partneralimentatie. Want van jou kan niet worden verlangd dat jij partneralimentatie gaat betalen ten behoeve van het onderhouden van haar familie. De rechtbank Midden-Nederland heeft begin dit jaar geoordeeld dat wanneer er genoeg geld overblijft om te schenken, er dan geen reden is voor partneralimentatie ter grootte van dit bedrag.

Ingrid Maste

Hillen van Tol
Advocaten Mediators

Is er sprake van recht op zorgtoeslag van iemand die inwoont en een kamer huurt?

Op hetzelfde adres staat een minderjarig kind ingeschreven. Het is het minderjarige kind van de kamerhuurder.

Er moet sprake zijn van onderhuur voor het recht op zorgtoeslag voor een alleenstaande (huurder of kamerbewoner). De nieuwe regel dat een ouder die samenwoont met een zoon / dochter + minderjarig kind is inderdaad zo dat er geen toeslagpartnerschap meer is sinds 2025.

Sinds 010125 is de leeftijdsgrens voor kinderen, die in een scheidingsprocedure worden gehoord door de rechter, verlaagd. Dit geldt met name voor de Gerechtshoven, die de leeftijdsgrens hebben verlaagd tot 8 jaar. Sommige rechtbanken gaan daarin mee. Zo ook de rechtbank Midden Nederland, locatie Almere. Kinderen jonger dan 12 jaar krijgen ook een uitnodiging voor een kindgesprek als de kinderrechter besluit hun verhaal te willen horen.

Een kind is niet verplicht om naar het kindgesprek te komen. Het kind mag ook een brief of e-mail naar de rechter sturen om te vertellen wat hij of zij vindt.

Door: mr. Gérard Koopal, lid NVRA

Een werknemer heeft een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd met zijn werkgever gesloten.

Een werkgever dient minstens één maand voor afloop van een tijdelijke arbeidsovereenkomst de werknemer aan te geven of hij de arbeidsovereenkomst wil verlengen of dat deze wordt beëindigd na de einddatum. Dit wordt de aanzegging genoemd. Deze dient schriftelijk te worden gegeven.

Een werknemer laat zijn werkgever tijdig weten dat de tijdelijke arbeidsovereenkomst van één jaar eindigt en vraagt aan zijn werkgever of de arbeidsovereenkomst wordt beëindigd of wordt verlengd. Hierop volgen uitgebreide Whatsappberichten.

In dit geval gaf de werkgever eerst aan dat hij de arbeidsovereenkomst wilde verlengen met de werknemer maar kwam daar in een later bericht op terug en zegt alsnog de arbeidsovereenkomst op.

De rechter (kamer voor kantonzaken) in Arnhem zag hierin een geschil met de vraag of de arbeidsovereenkomst is geëindigd of verlengd.

De brief waarin de werkgever terugkomt op de verlenging en de arbeidsovereenkomst alsnog wordt beëindigd, is volgens de rechter niet te beschouwen als een geldige aanzegging, mede gezien de Whatsappberichten tussen partijen.

De rechter meent dat de enkele omstandigheid dat de werkgever alsnog de overeenkomst opzegt is onder de omstandigheden onvoldoende om aan te nemen dat de aanzegging als opzegging heeft te gelden. “Geen sprake is van een opzegging, maar slechts van een uiting van de misvatting van werkgever, dat zij nog steeds in een positie verkeerde om de eerste arbeidsovereenkomst van rechtswege te laten eindigen”, aldus de rechter. De werkgever mocht in deze omstandigheden niet terugkomen op zijn eerste aanbod.

In dit geval duurt de arbeidsovereenkomst dus nog voort.