Overuren tellen mee voor het vakantieloon

Door: mr. Gérard Koopal, senior intaker Wetswinkel Almere, lid NVRA

 

Een veel voorkomende vraag bij salarissen is de vraag wat wel en niet tot het vaste loon moet worden gerekend.

Dit heeft namelijk ook consequenties voor o.a. het vakantieloon en eventuele uitkeringen.

In onderstaande zaak in cassatie (bij de Hoge Raad, afgekort: HR, het hoogste rechtsorgaan in Nederland) ging het om stelselmatige verplichte overuren en of deze moeten worden meegenomen voor het vakantieloon. Zoals de Advocaat-Generaal het stelt: ”of de overuren een uit de arbeidsovereenkomst voortvloeiende verplichting zijn”. Uit artikel 7:639 BW vloeit namelijk voort dat overuren, vanwege het uitzonderlijke en onvoorspelbare karakter, in beginsel niet tot het gewone loon wordt gerekend en dus niet meetelt voor het vakantieloon. (Art. 7:639 BW, art.7 lid 1 Richtlijn 2003/88/EG)

Wat was het geval? De werkgever kon eenzijdig werknemers op grond van de arbeidsovereenkomst verplichten tot overuren en afdwingen dat deze worden uitgevoerd. Dit gebeurde regelmatig en derhalve was er volgens het Hof sprake van een vergoeding die een belangrijk onderdeel uitmaakt van de totale vergoeding. De werkgever was het daar niet mee eens en ging daarom in cassatie bij de HR.

De werkgever stelde dat deze overuren niet tot het vakantieloon behoorden. Het Hof echter, verwijzend naar een arrest van het Europese Hof van Justitie, “Hein/Holzkamm, uit 13 december 2018” kwam tot de conclusie dat in het gegeven geval dat wel zo is. De HR ging daarin mee.

De uitspraak van het hof en het arrest van het Europese Hof van Justitie was de reden dat de HR van mening was dat er sprake was van een vergoeding die wel moet worden meegeteld bij het gewone loon en dus meetelt voor het vakantieloon. Dit moet mede worden gezien in het licht van de arbeidstijdenrichtlijn. Deze richtlijn stelt dat vakantie vergeleken moet worden met de normale situatie tijdens de gewerkte periodes. Overwerk dat behoort tot de werkzaamheden die de werknemer gewoonlijk verricht, en waarvan de vergoeding een significant deel uitmaakt van zijn loon, wordt dus meegenomen in de berekening van zijn vakantieloon.

In het geval dat er dus regelmatig overwerk verplicht wordt gevraagd van een werknemer en dit een vast bestanddeel van het salaris is, wordt het meegenomen voor het vakantieloon.

 

Bron: Prg. 2024/274

Hoe kan ik mijn kind terughalen naar Nederland?

Hoe komt mijn kind terug in Nederland?

Ik heb een aantal jaar gedetineerd gezeten en nu ben ik erachter gekomen dat mijn ex met ons kind is verhuisd naar Canada. Ik wil dat de Nederlandse rechter beslist dat ons kind moet terugverhuizen. Ik weet niet wanneer ze is verhuisd en ook niet of ik nog gezag heb. Hoe pak ik dat aan?

Gezag kan je zo navragen bij het gezagsregister bij de rechtbanken. Heb je geen gezag, dan kan je terugverhuizing vragen. Maar alleen als het kind nog niet zo lang geleden is verhuisd. Criterium is namelijk dat de Nederlandse rechter bevoegd is als het kind in Nederland woont. Die bevoegdheid wordt ook nog aangenomen als het pas is verhuisd. Maar verblijft het al langer dan een paar maanden in het nieuwe land, dan is de Nederlandse rechter niet meer bevoegd. In dat geval moet je naar de rechter in Canada. Hoe langer het kind in het buitenland woont, hoe kleiner jouw kans dat het terugverhuist.

Als je wel gezag hebt, had moeder jouw toestemming nodig voor de verhuizing. Heeft ze die niet, dan kan je om teruggeleiding van een ontvoerd kind vragen. Dat doe je bij het land waar het kind verblijft. Dat kan in ieder geval tot één jaar na de verhuizing. Daarna ook maar dan geldt nog een extra criterium dat het kind niet geworteld mag zijn in het nieuwe land. Voorts geldt dat je weliswaar gezag hebt, maar dat ook feitelijk moet hebben uitgeoefend, bijvoorbeeld toestemming hebt gegeven voor een paspoort, schoolinschrijving etc.

 

Ingrid Maste
Hillen van Tol
Advocaten Mediators

Meewerken aan verdeling en levering woning na scheiding

Al jaren gelden zijn mijn ex en ik gescheiden. We moeten alleen de woning nog aan mij leveren. Daar ben ik al een half jaar mee bezig, maar mijn ex werkt niet mee. Eerst lag hij dwars bij de taxaties. En daarna weigert hij naar de notaris te komen, waardoor de levering al twee keer niet is doorgegaan. Ik lijd schade. Ik moet nu een nieuwe hypotheekofferte aanvragen en opnieuw notariskosten betalen. Ook kan ik maar de helft van de hypotheek nu fiscaal aftrekken omdat ik nu maar voor de helft eigenaar ben. Wat kan ik hieraan doen?

 

Als al is bepaald of overeengekomen dat jij de woning krijgt toegedeeld, dan moet jouw ex meewerken aan de levering. Doet hij dat niet, dan kan je de rechtbank om vervangende toestemming vragen de woning aan jou te leveren. Dit kan in een kort geding en gaat relatief snel. Voor de levering heb je jouw ex dan niet meer nodig. Je kan ook een dwangsom vragen, maar daarmee is de woning nog niet aan jou geleverd. Jij moet door zijn klierige gedrag extra kosten maken. Niet alleen voor een procedure, ook het misgelopen belastingvoordeel, kosten van een nieuwe hypotheekofferte en notariskosten. En zelfs mogelijk een nieuwe taxatie voor de hypotheekofferte. In juridische taal heet het dat jouw ex onrechtmatig jegens jou heeft gehandeld. En bij een onrechtmatige daad, is hij gehouden jouw schade te vergoeden. Je kan in een gerechtelijke procedure bij de kantonrechter schadevergoeding vorderen. Dat kan tot vorderingen tot € 25.000.

 

Ingrid Maste
Hillen van Tol
Advocaten Mediators

Geen transitievergoeding bij ernstige misdragingen

Door: mr. Gérard Koopal

Bij een ontslag, aangevraagd door een werkgever, dient deze een transitievergoeding te betalen. Zelfs bij wanprestatie van de werknemer.

Er is echter een uitzondering: artikel 7:673 lid 7 BW.

Een senior zwemleraar heeft meermalen grensoverschrijdend gedrag, inclusief seksuele intimidatie van een jongere collega, getoond.

De gemeente, waaronder het zwembad valt, heeft in eerste instantie ontbinding van de arbeidsovereenkomst gevraagd op grond van wanprestatie.

De behandelend kantonrechter merkt op dat een ontbinding op grond van wanprestatie slechts mogelijk is in geval van ernstige wanprestatie. Het moet dan gaan om een tekortkoming in de nakoming die dusdanig ernstig is dat deze aanleunt tegen een dringende reden.

De werkgever moet aantonen dat de werknemer structureel of in ernstige mate niet voldoet aan zijn verplichtingen uit de arbeidsovereenkomst.

De werknemer was tevens ambtenaar. Dit geeft een extra verzwaring aan het beroep van zwemleraar omdat daaruit voortvloeit dat er van een medewerker verwacht wordt dat hij een hoge mate van betrouwbaarheid, zorgvuldigheid en integriteit bezit.

Werknemer heeft toegegeven dat alle gedragingen hebben plaatsgevonden. Hier waren camerabeelden van.

Werknemer heeft zich herhaaldelijk schuldig gemaakt aan seksueel grensoverschrijdend gedrag aldus de kantonrechter. De rechter vond het des te kwalijker omdat de gedragingen zich hadden afgespeeld in een zwembad waar de mensen schaars gekleed zijn en zich veilig moeten voelen.

Op de medewerker rustte mede een voorbeeldfunctie vanwege zijn senioriteit. Hij had een voorbeeldfunctie moeten zijn. Een verzwaarde verantwoordelijkheid.

Werknemer is volgens de kantonrechter, gezien het bovenstaande, ernstig tekortgeschoten en derhalve is het ontbindingsverzoek toegewezen.

Gebruikelijk is dat zelfs bij ontbinding wegens wanprestatie een transitievergoeding verschuldigd is indien deze is aangevraagd door de werkgever. Nu werknemer zich herhaaldelijk schuldig heeft gemaakt aan grensoverschrijdend gedrag wordt de lat hoger gelegd voor ernstige verwijtbaarheid en valt dit gedrag onder de uitzongering van art. 7:673 lid 7 BW.

 

De gemeente als werkgever was daarom geen transitievergoeding verschuldigd.

 

Bron: Prg 2024/269

Minderjarig en zwanger, wat moet ik doen?

Ik ben net 17 en zwanger. De vader van de baby is 18 jaar. Wij staan niet meer op goede voet met elkaar, maar hij wil onze baby wel erkennen. Hoe zit dat met gezag en voogdij en is erkenning verstandig?

Omdat jij minderjarig bent, kan jij nog geen gezag uitoefenen over de baby. Als de vader met jouw toestemming de baby erkent heeft hij direct gezag. En omdat hij dan de enige ouder is met gezag, mag hij bepalen waar de baby woont en alle belangrijke beslissingen voor de baby nemen. Je zou een overeenkomst kunnen sluiten waarin jullie opnemen dat de baby bij jou blijft wonen en hij geen beslissingen over de baby neemt zonder jou. In dat geval kan je hem daarna de baby laten erkennen. Als er geen ouder met gezag is, dan zal de kinderbescherming een ondertoezichtstelling vragen bij de rechter. Dan krijgt een Gecertificeerde instelling (GI) de voogdij over jullie baby. En die voogdij stopt niet als jij meerderjarig bent. Het is maar de vraag of je dat wil. In ieder geval adviseer ik jou om zo spoedig mogelijk een beslissing van de rechter te krijgen waarin jij meerderjarig wordt verklaard. Deze procedure duurt wel een paar maanden. Maar bij toewijzing heb je ook direct gezag over jullie baby. Gezag is belangrijk omdat bij een baby al snel gezagsbeslissingen genomen moeten worden, zoals de vaccinaties.

 

Ingrid Maste
Hillen van Tol
Advocaten Mediators

Geen afloscapaciteit, toch finale kwijting?

Het verhaal

Betreffende woonde vanwege dakloosheid tussen 2016 en 2020 in zijn auto. Om ‘s nachts warm te blijven moest de motor draaien, en daarvoor tankte hij regelmatig zonder te betalen. Tankstations, maar ook andere bedrijven, staan daardoor op zijn schuldenlijst.  Er was in zijn leven sprake van psychische problemen en van gokverslaving. Meneer heeft sinds 2023 budgetbeheer en meldde zich aan voor begeleiding vanwege zijn verslavingsproblematiek.

Meneer ontvangt inmiddels een bijstandsuitkering en heeft een huurwoning. De gemeente stelde hem vanwege zijn psychische en fysieke beperkingen vrij van de sollicitatieplicht. Een officiële medisch onderbouwde vrijstelling is aangevraagd.  De schulden bedragen ruim 22.000 euro. Aan de schuldeisers liet de hulpverlener zien dat zijn client op basis van zijn bijstandsuitkering en met inachtneming van het vtlb geen afloscapaciteit over heeft.

De schuldeisers die recht hadden op 49 % van het schuldbedrag gingen akkoord met het nulaanbod. Dertien andere schuldeisers, die samen recht hebben op 51 % van het schuldbedrag, gingen niet akkoord. Daarop vroeg de hulpverlener een dwangakkoord aan.  ‘Zijn inkomen ligt onder zijn vrij te laten bedrag’, schrijft de hulpverlener in de toelichting op het dwangakkoord. Verder vermogen is er niet.

Gezien de huidige situatie van meneer is de verwachting dat ‘zijn inkomen gedurende de gehele schuldregeling waarschijnlijk beperkt blijft tot het niveau van de bijstandsuitkering.’  De rechtbank Den Haag heeft toekenning verleend op het verzoek van een dwangakkoord zonder afloscapaciteit.

Rechter: Wsnp is duurder 

De rechter woog de belangen af van meneer en van de schuldeisers, en oordeelde dat de weigering van de 13 schuldeisers onredelijk is. Hij kende het dwangakkoord toe met deze motivatie:

  • Dat er voor 51 % van de schuld een akkoord geweigerd wordt, geeft aan dat de weigering niet meteen als ‘onredelijk’ is te kwalificeren. Maar de wet blokkeert de mogelijkheid niet om ook bij zo’n verhouding een dwangakkoord toe te kennen.
  • Doorstromen naar de Wsnp levert geen hogere opbrengst op maar kost de maatschappij wel meer geld, vanwege de kosten van een Wsnp-traject
  • Volgens de schuldeisers zijn de schulden niet te goeder trouw ontstaan. De rechter noemt dat argument voor deze zaak ‘niet van doorslaggevende betekenis’. Bovendien zijn de betreffende schulden langer dan 3 jaar geleden ontstaan, dus de ‘goede trouw’- toets is formeel niet van toepassing.

De uitspraak is op maandag 28 oktober 2024 gedaan, de betrokken schuldeisers hebben nog tot 5 november de mogelijkheid in hoger beroep te gaan.

Klik hier om het volledige artikel te lezen.

bestelknop bij webshops misleidend?

De “plaats bestelling-knop” bij webshops

Door: mr. Gérard Koopal, lid NVRA, senior jurist Wetswinkel Almere

 

Recentelijk (4 oktober) heeft de Hoge Raad der Nederlanden een uitspraak gedaan over het kopen op een webshop door een consument en hoe duidelijk het voor de koper in spé moet zijn dat hij/zij daarmee een betalingsverplichting aangaat.

Voor wie de zaak niet kent enige uitleg:

  • Het gaat hier om een “koop op afstand”-zaak, of in simpele bewoordingen, een koop via een webshop op internet.
  • Het betreft hier een consument.
  • De (weder)verkoper is een professionele verkoper die dit doet uit hoofde van zijn beroep/bedrijf
  • Het consumentenrecht is van toepassing.
  • De Hoge Raad is het hoogste rechtsprekende orgaan in Nederland.

In deze zaak was de internetverkoper Bol.com (een professionele verkoper en onderdeel van Ahold Delhaize) waar een consument in 2022 een aankoop via de webshop had gedaan en op de knop “bestellen” had geklikt waarmee de koop een feit was. Althans dat zou duidelijk moeten zijn voor iedereen met een beetje verstand. (Details van deze zaak laat ik voor de begrijpelijkheid en eenvoud achterwege.)

Wat echter volgde waren meerdere rechtszaken voorafgaand aan het arrest van de Hoge Raad (HR) omdat de koper van mening was dat hij niets had gekocht omdat het hem/haar niet duidelijk was dat met het klikken op de knop “bestellen” er een plicht tot afnemen en betalen voor hem/haar aan vast zat. (Zie ook de publicaties in Prg. 2024/223 en Prg. 2024/224)

De zaak werd uiteindelijk voorgelegd aan de HR die vond dat de consument beschermd diende te worden, zelfs tegen zichzelf(!), door webshops te verplichten de bestelknop aan te passen in die zin dat het voor de klant zonder twijfel en direct duidelijk moet zijn dat hij/zij na het klikken op de bestelknop een koop heeft gedaan en moet betalen. (Uiteraard moet dat vooraf duidelijk zijn.)

Blijkbaar heeft de HR gemeend dat webshops hun klanten vooraf beter moeten informeren over hun verplichtingen die ze aangaan indien ze op een bestelknop klikken.

Deze uitspraak heeft echter nogal wat stof doen opwaaien. Niet alleen webshops, maar ook veel mensen in de juridische wereld, hebben zich afgevraagd of de HR hiermee niet te betuttelend en overtrokken is geweest ten opzichte van consumenten en webshops. Door deze uitspraak worden mensen nu op het verkeerde been gezet door te denken dat ze alsnog hun gelijk kunnen halen. Bovendien heeft de consument bij een koop op afstand (van een professionele verkoper) het wettelijke recht om binnen 14 dagen na aankoop de bestelling zonder vragen te annuleren. Mocht je dus al een aankoop hebben gedaan waarvan je spijt krijgt dan kun je daar weer vanaf. De uitspraak is dus op zijn minst eigenaardig en eigenlijk overbodig te noemen.

Het is verder nogal naïef om te denken dat als je op een knop “bestellen” klikt, je geen betalingsverplichtingen hebt of te denken dat je niet besteld hebt maar een reservering hebt geplaatst. Ieder weldenkend mens weet dat als je iets koopt, dat je moet betalen. Als je in de winkel een artikel uit een schap haalt en naar de kassa gaat, weet je toch ook dat je betalen moet als het je wilt hebben?

Inmiddels heeft Bol.com de knop aangepast, vooruitlopend op de uitspraak van de HR. Er staat nu duidelijk “bestellen en betalen”.

Iedereen die dus denkt daarmee een recente aankoop op een webshop ongedaan te kunnen maken is dus te laat.

 

Wetsartikelen: 6:230 ev., 7:5 BW, art. 237 Rv

De HR-uitspraak is te vinden onder nummer: ECLI:NL:HR:2024:1366 Hoge Raad 4 oktober 2024

Advocaat met subsidie van de overheid?

De laagste inkomens krijgen een advocaat met subsidie van de overheid, de hoogste huren er zelf een in. Maar veel van de 1,3 miljoen huishoudens met een inkomen net boven de subsidiegrens kunnen geen dure advocaat betalen. Zij zijn afhankelijk van vrijwilligers die deze zwakke plek van de rechtsstaat stutten.

Uit Vrij Nederland met behulp van de Wetswinkel Almere. Artikel Vrij Nederland

De Regelrechter

Er komt een nieuwe regelrechter aan. Begin 2025 kunnen Nederlanders eenvoudige zaken aanhangig maken via deze nieuwe, laagdrempelige vorm van rechtspraak, waarvan de projectnaam lange tijd ‘nabijheidsrechter’ luidde. Anders dan bij andere eenvoudige civiele procedures kan dat dan ook zonder dat de wederpartij ermee instemt. Een gezonde ontwikkeling, of een risico voor de rechtszekerheid in Nederland?

Lees hier verder

Alimentatie betalen op kinderrekening of aan moeder?

In ons ouderschapsplan hebben wij afgesproken dat de kinderalimentatie op een kinderrekening moet worden overgemaakt en dat beide ouders hiervan uitgaven voor de kinderen mogen doen, na overleg. Mijn ex-man betaalt ook zijn eigen uitgaven hiervan en er is onvoldoende over voor de kinderen. Er is steeds ruzie over. Kan ik eisen dat de alimentatie alsnog op mijn rekening wordt overgemaakt?

 

Kinderrekeningen werken alleen als beide ouders elkaar kunnen vertrouwen en zij goed communiceren. Als het geld voor andere doeleinden wordt gebruikt, werkt het zeker niet. Ook niet als er geen overleg is, zodat een ouder mis grijpt als er noodzakelijke kosten voor de kinderen moeten worden voldaan. Als een kinderrekening vaak tot vervelende discussies leidt en een ouder stress oplevert is de wettelijke basis dat de alimentatie wordt betaald aan de ouder waar de kinderen hoofdverblijf hebben. Er is geen wettelijke basis voor verplicht gebruik van een kinderrekening. Als de andere ouder uitgaven doet van zijn eigen rekening voor verblijf overstijgende kosten (zoals fiets of kleding), mag dat niet worden gecompenseerd met de kinderalimentatie. Tenzij hiervoor toestemming is gegeven. Weigert jouw ex de alimentatie op jouw rekening te betalen, dan kan je de rechter vragen om een beslissing óf je boekt maandelijks het volledige bedrag direct na storting naar jouw eigen rekening. Als jouw ex dan niet meer betaalt, zal je toch de rechter moeten inschakelen om betaling op jouw rekening te vorderen.

 

Hillen van Tol
Advocaten Mediators

Ingrid Maste